Μπλογκο-Ιστορίες ατελείωτες, βιβλία ορθάνοιχτα , καμμένη επικαιρότητα και ένας δροσερός Σεπτέμβρης; Πώς με απατούν τα φαινόμενα;
Με την επιστροφή στην πραγματικότητα νιώθω ότι προσγειώθηκα πολύ απότομα. Ένα καλοκαίρι αναγκαίο μα και πολύ περιορισμένο έφυγε για πάντα.
Πίσω ξανά στο βουβό τσιμέντο, στις αναθεματισμένες μπετονιέρες που με ξυπνούν κάθε πρωί. Πίσω στις μέρες που χτυπά το ξυπνητήρι με τραγούδια γνώριμα. Ο χρόνος αποκτά πάλι τη θέση του στο δεξί καρπό. Πίσω στους δρόμους μιας Αθήνας οργισμένης, με οδηγούς που ξεσπάνε τον θυμό τους στο τιμόνι. Πίσω πάλι στα βρώμικα πεζοδρόμια και στα θλιμμένα πρόσωπα της νυχτερινής Ομόνοιας. Πίσω στον κόσμο που περπατά με το handsfree και νομίζεις ότι μιλά στον εαυτό του. Τα ράφια στο σούπερ μοιάζουν παραγεμισμένα από τις προσδοκίες του φθινοπώρου. Οι merchandiser ευελπιστούν στην αγοραστική μανία του Σεπτέμβρη. Παραγγελίες πάνε κι έρχονται..
Κι όταν πας βόλτα το βράδυ θαρρείς πως όλος ο κόσμος έχει βγει, μόνο και μόνο για να διαψεύσει το τέλος της σαιζόν..Πίνει μπύρες με μανία, και κερνάει υποβρύχια σε μια προσπάθεια παράτασης.Να πάρει μια παράταση η γλυκιά αίσθηση της ανεμελιάς του Αυγούστου.
Επιστροφή και στην σχολή. Στα ξεχαρβαλωμένα έδρανα και στα ταλαιπωρημένα αμφιθέατρα. Οι μαυρισμένες φοιτήτριες της φιλοσοφικής με τα ψηλά τακούνια και τις trendy αμφιέσεις σου υπενθυμίζουν ότι είσαι στο σωστό μέρος. Οι καθηγητές σε κοιτούν με βλέμμα που φανερώνει πως η επιστροφή τους είναι επίπονη..Με νωχελικό βλέμμα απαντούν στις ερωτήσεις, μιας και κατά την διάρκεια της εξέτασης προτιμούν να καπνίσουν δυό τσιγάρα και να νοσταλγήσουν ποιός ξέρει τι..
Ακόμα και με τους φίλους παλεύεις να βρεις τους ρυθμούς της προ-καλοκαιριού εποχής.'Ολα όσα σε περιμένουν είναι ίδια κι όμως απίστευτα ξένα.
Με τον έναν ή άλλο τρόπο θα μπουμε ξανά στην καθιερωμένη ροή. Κι αυτό μάλλον με ενοχλεί, ητοι το καθιερωμένο, γνώριμο- συνηθισμένο status-quo..Πρέπει να μεγαλώσω κάποτε.
Σχόλια