Κεφάλι γεμάτο. Ιδέες, σκέψεις και νεογέννητα "πρέπει" καταλαμβάνουν όλο τον πολύτιμο χώρο. Κάποιες ωραίες κοιμωμένες που αυτοαποκαλούνται φιλοδοξίες ήρθαν και φώλιασαν στο νου. Αυτά που θες να κάνεις. Αυτά που πάντα ήθελες να κάνεις. Πάντα αυτά νιώθεις ότι ήθελες να κάνεις. Κάποιος Ερμής -λέει τώρα- ευνοεί αυτήν την τάση. Τα άστρα παρακολουθούν και καθορίζουν την δική μου ταπεινή πορεία; Αλλόκοτο.
Βλέφαρα βαριά. Εικόνες μοιραίες. Φθινοπωρινό τοπίο και μη. Θερμοσίφωνες μαζί με κεραίες στις ταράτσες χάσκουν αυτάρεσκα στους θρόνους τους. Σπουργίτια νευρικά επισκέπτονται το μπαλκόνι. Γκρίζοι ουρανοί θυμώνουν και βρυχώνται. Η νύχτα έρχεται νωρίς. Ζευγαρώνει με τα μαύρα σύννεφα καθώς ανάβουν τα φώτα.. Καινούργια κεριά αναμμένα στο τραπέζι. Καλώς ήρθες Νοέμβρη.
Σώμα κουρασμένο. Μέλη μολυβένια. Άκρα που απλώς υπακούν, επειδή σταμάτησες να αφουγκράζεσαι. Θα ‘πρεπε ν’ ακούς. Το ‘κοψες κι αυτό. Ακολουθείς μόνο το αναθεματισμένο πρόγραμμα. Συμπτώματα κι ενδείξεις δεν με φοβίζουν πια. Ούτε και οι μπαμπούλες τα βράδια. Οι ασθένειες είναι για αυτούς που δέχονται την ύπαρξή τους. Όλοι οι υπόλοιποι φαίνεται να είναι υγειείς. Ανακόλουθα τα σχήματα κι απόψε. Συγχώρα με.
Πνεύμα ανήσυχο. Συνάμα όμως και πρακτικό. Νέα τάση αυτή. Βρίσκει λύσεις. Χτυπά το χέρι στο τραπέζι και αντιμετωπίζει αλήθειες κατάματα. Ενδεχόμενο επίτευγμα. Στόχοι που τέθηκαν εκ νέου. Αποφάσεις που λήφθηκαν εκ νέου. Η Πανδώρα πάλι χτύπησε. Πολύχρωμοι ορίζοντες που ξεχύνονται μπροστά σου. Δεν υπάρχει τίποτα που δεν μπορείς να κάνεις.
Σχόλια