Άτιμος και άφθαρτος ο ίδιος, γλιστρά άλλοτε με βροντερά βήματα κι άλλοτε με ύπουλες υπόγειες κινήσεις μέσα από λέξεις, σκέψεις και χαρούμενες ανάπαυλες. Αυτός ο ίδιος που μπορεί ν'αποτελεί αφορμή των πιο αγαπημένων μας στιγμών, αλλά κι επίσης να σέρνεται στα πόδια μας και συνεχώς να μπουρδουκλώνεται. Κοιτάς το ρολόϊ κι αυτός δεν λέει να περάσει.
Βουβός συχνά, χωρίς ούτε ένα τικ-τακ, σε καθηλώνει στις ατέλειωτες στιγμές. Δευτερόλεπτα που μοιάζουν με εκείνη τη ζωή που δεν έζησες. Το ταξίδι που δεν πήγες. Αμίλητος προχωρεί και τρώει λίγο λίγο από την ξεγνοιασιά που έχεις μέσα σου.
Γητευτής της ίδιας της ζωής δείχνει ο χρόνος να 'ναι. Γιατρός της ψυχής. Όλα ξέρει εκείνος και τα γιάνει. Γνώστης της ανθρώπινης ανάγκης να ξεχνά.Στο πέρασμα του τίποτα δεν μένει άφθαρτο. Μέρα με τη μέρα ροκανίζει χαρές και λύπες. Σκοτώνει αμίληκτα μεγάλους έρωτες και αποδεκατίζει τους "εφήμερους". Σε σπρώχνει πάντα στο αύριο, διώχνοντας όλα τα χτες και πέρυσι μακριά.
Δουλευταράς και αέναος, δεν χάνει ποτέ την ώρα του.Δεν σπαταλιέται σε ανούσιες κουβέντες ούτε και βαρετές συνάξεις. Αστείρευτος μοιάζει σαν εκείνες τις έννοιες που δεν χωράνε σ' ανθρώπινο νου.
Ευμενίζει κι ευλογεί όταν οι περιστάσεις του το επιτρέπουν.Περιγελά την ανθρωπότητα, μα πιο συχνά την ξεγελά. Ξεχνιέται ο άνθρωπος και νομίζει πως του μοιάζει. Ποτέ δεν θα ζήσει αιώνια ο άνθρωπος όσο κι αν το θέλει.Αντίθετα ο χρόνος, η στιγμή, οι μέρες, οι εβδομάδες θα χάνονται πότε με πόνους, φωναχτά και πότε ήσυχα κι αμίλητα...
Ζήσε λοιπόν λεπτά ολόκληρα με 60 πολύχρωμα δευτερόλεπτα. Κάθε ένα παραμένει ξεχωριστό για πάντα. Οι μνήμες μπορεί να ξεθωριάζουν, δεν πρόκειται να σβήσουν. Είμαστε θύματα ενός αδίστακτου χρόνου που ποτέ δεν σταματά. Αυτά όμως που κερδίσαμε μέσα από το δικό του πέρασμα δεν θα καταφέρει ποτέ να μας τα κλέψει. Είναι ο πλούτος μιας ζωής.
Βουβός συχνά, χωρίς ούτε ένα τικ-τακ, σε καθηλώνει στις ατέλειωτες στιγμές. Δευτερόλεπτα που μοιάζουν με εκείνη τη ζωή που δεν έζησες. Το ταξίδι που δεν πήγες. Αμίλητος προχωρεί και τρώει λίγο λίγο από την ξεγνοιασιά που έχεις μέσα σου.
Γητευτής της ίδιας της ζωής δείχνει ο χρόνος να 'ναι. Γιατρός της ψυχής. Όλα ξέρει εκείνος και τα γιάνει. Γνώστης της ανθρώπινης ανάγκης να ξεχνά.Στο πέρασμα του τίποτα δεν μένει άφθαρτο. Μέρα με τη μέρα ροκανίζει χαρές και λύπες. Σκοτώνει αμίληκτα μεγάλους έρωτες και αποδεκατίζει τους "εφήμερους". Σε σπρώχνει πάντα στο αύριο, διώχνοντας όλα τα χτες και πέρυσι μακριά.
Δουλευταράς και αέναος, δεν χάνει ποτέ την ώρα του.Δεν σπαταλιέται σε ανούσιες κουβέντες ούτε και βαρετές συνάξεις. Αστείρευτος μοιάζει σαν εκείνες τις έννοιες που δεν χωράνε σ' ανθρώπινο νου.
Ευμενίζει κι ευλογεί όταν οι περιστάσεις του το επιτρέπουν.Περιγελά την ανθρωπότητα, μα πιο συχνά την ξεγελά. Ξεχνιέται ο άνθρωπος και νομίζει πως του μοιάζει. Ποτέ δεν θα ζήσει αιώνια ο άνθρωπος όσο κι αν το θέλει.Αντίθετα ο χρόνος, η στιγμή, οι μέρες, οι εβδομάδες θα χάνονται πότε με πόνους, φωναχτά και πότε ήσυχα κι αμίλητα...
Ζήσε λοιπόν λεπτά ολόκληρα με 60 πολύχρωμα δευτερόλεπτα. Κάθε ένα παραμένει ξεχωριστό για πάντα. Οι μνήμες μπορεί να ξεθωριάζουν, δεν πρόκειται να σβήσουν. Είμαστε θύματα ενός αδίστακτου χρόνου που ποτέ δεν σταματά. Αυτά όμως που κερδίσαμε μέσα από το δικό του πέρασμα δεν θα καταφέρει ποτέ να μας τα κλέψει. Είναι ο πλούτος μιας ζωής.
Σχόλια