::shine

Μνεία στις θετικές σκέψεις.
Ετσι απλα. Θέλω να μιλήσω γιια όλες αυτές τις Μικρές Στιγμές που θα πρεπε να καταλαμβάνουν μεγαλύτερο χώρο στην Ρουτίνα μας.
Σίγουρα έχω φλυαρίσει κι άλλοτε περί έμπνευσης και τοιαύτων, συγχώρα με..
Νιώθω όμως μια επιτακτική ανάγκη να εκφράσω αυτές τις σκέψεις.

Τι πιο ωραίο υπάρχει από το να ξυπνάμε με μια καρδιά ζωντανή; Έτοιμη να δεχτεί και ν'απολαύσει κάθε ηλιαχτίδα που την γλυκοκοιτάζει; Να μπορούμε να χαμογελάσουμε επειδη μια νέα μέρα αρχίζει και ο ουρανός μας σκεπάζει με την απεραντοσύνη του γαλάζιου του;

Όταν έχεις ξυπνήσει στραβά και πάρεις την μέρα με κακό μάτι, όλα στραβά θα πάνε...Στ'αυτιά μου ακούγομαι πολύ τετριμμένη και πολύ πεζή. η σκέψη είναι ένα όχημα δικό σου. Μόνο εσύ καθορίζεις την ταχύτητα και την ποιότητα του ταξιδιού.

Περιβαλλόμενοι από ασχήμιες αρκετές, πόση μαγκιά θέλει
ρε φίλε να μπορείς να απολαύσεις στιγμές; Να χαρείς, "μάτια μου"; Πόσο κόπο θέλει να μετατρέψεις την βαρυθυμία σε καλή διάθεση; Ίσως και να σου πάρει 5 λεπτά. Καμιά φορά και 2 ώρες.

Ενίοτε στον δρόμο, ο οποίος σημειωτέον αποτελεί βασικό κριτήριο της διάθεσης μου-(ναι χαχα) παρατηρώ τους ανθρώπους και τα κατορθώματά τους. Μια απλή Δευτέρα, αν κάτσεις να χαζέψεις τους συνεπιβάτες στο μετρό σπάνια θα δεις μια χαρούμενη φάτσα. Το πιο συνηθισμένο είναι να βλέπεις πρόσωπα προβληματισμένα, ζαρωμένα ηθικά και βλέμματα χαμένα στο υπερπέραν. Βλέμματα χαμηλωμένα. Σκέψεις, σκέψεις σκοτεινές μας ακολουθούν παντού, σαν άλλο φωτοστέφανο..

Σύμφωνοι παιδιά, τα εμπόδια πολλά. Βουνά όλόκληρα υψώνονται μπροστά μας.
Λαχτάρες πολλές. Συστήματα σάπια. Τα δάνεικά δεν φτάνουν. Μοιάζουν όλα να συνομωτούν εναντίον μας. Πιο πολύ ο ιδιος σου ο εαυτός. Μοιάζει με άτρωτο εχθρό. Επιμένει να σε στριμώχνει στη γωνία και να σου θυμίζει τα 7 κακά της μοίρας σου.

Κριτής των πάντων. Παντογνώστης αυτός ο εαυτός. Όλα καλύτερα τα ξέρει. Πάντα ένα βήμα μπροστά θέλει να 'ναι. Μα που πήγε το αγγελάκι που συνήθιζε ν ακάθεται στον αριστερό σου ώμο;

Πόσο ιδεαλιστικό και ουτοπικό είναι να μπορείς να αντικρύσεις την ζωή σου με άλλα μάτια;
Τον μπάτσο που σου έκοψε την κλήση ή τον υπάλληλο της εφορίας που δεν θέλει να σε εξυπηρετήσει; Αν κανείς καταφέρνει να κρατά μια ισορροπία στις διαθέσεις και ορέξεις, θαρρώ πως είναι απλό. Χωρίς πολλά πολλά. Χωρίς κανένα παραμύθι...

Κοιτώντας ψηλά στον ουρανό. Εισπνέοντας ένα δροσερό αεράκι. Απολαμβάνοντας ένα ωραίο μπάνιο. Ναι, μερικές φορές αυτά τα μικρά πράγματα που δεν κοστίζουν τίποτα, με κάνουν ευτυχισμένη.

Οι λεπτομέρειες είναι που κάνουν την διαφορά. Αρκεί να το δεις..