fuer meine liebe Irini
Ήταν περασμένες εφτά το απόγευμα και περπατούσε αμέριμνη στην Σόλωνος.
Αυτό το Σάββατο το είχε κάνει δώρο στον εαυτό της. Λίγα λεφτά από την άκρη και shopping therapy. Και οχι μόνο. Το πακέτο της "απο την κορφή ως τα νύχια" περιποίησης στο Day Spa ήταν ότι καλύτερο είχε κάνει για τον εαυτό της εδώ και χρόνια. "Κάποτε γελούσα με όλα αυτά" σκέφτηκε. Ανέβηκε στο Κολωνάκι κι έκατσε να πιει έναν καφέ στο Rosebud. Το είχε αγαπήσει αυτό το τύπικο μαγαζί.Οι βελούδινες πολυθρόνες στο αγαπημένο χρώμα την έκαναν να νιώθει μια οικεία νοσταλγία.
Καθισμένη στην πολυθρόνα, απολαμβάνοντας τον διπλό εσπρέσσο το μάτι της έπεσε σε έναν μελαχρινό άντρα που περπατούσε στο πεζοδρόμιο. Το ντύσιμο του δεν το παράβλεπες. Ριγέ ασπρόμαυρο κασκώλ; Κάτι της θύμιζε. Τα μέσα της σφίχτηκαν. Η καρδιά της άρχισε να χτυπά σαν τρελλή και το όνομα του ψέλλισαν τα χείλη της. Η Μαριλού δεν σηκώθηκε. Δεν έτρεξε. Συνέχισε να κάθεται στο στρογγυλό τραπεζακι και να τον χαζεύει. Ο χρόνος τον είχε μόνο ομορφύνει. Ήταν απίστευτος. Η γοητεία του ξεχείλιζε από παντού. Ζήτησε να πληρώσει και κατευθύνθηκε προς την πλατεία να την χτυπήσει ο καθαρός αέρας του Φλεβάρη.
Είχαν περάσει πέντε χρόνια από τότε που γύρισε στην Αθήνα. Στην αρχή η ιδέα της είχε φανεί αποκρουστική αλλά στην πορεία βρήκε δουλειά σε ένα απο τα μεγαλύτερα δικηγορικά γραφεία ως ιδιαιτέρα και με τον καιρό συνήθισε τους συμβιβασμούς. Ένα από τα αφεντικά της την ερωτεύτηκε. Ποτέ δεν ξέρεις τι σε περιμένει. Κι αυτή ίσως είναι και η ομορφιά της ρημαδοζωής. Η αναπάντεχη πολυχρωμία της.
Δεν είχε φανταστεί ποτέ ότι θα έκανε οικογένεια με έναν μεγαλοδικηγόρο των Αθηνών. Το διαμέρισμά τους στην Πατριάρχου Ιωακείμ ήταν τριπλάσιο σε μέγεθος από την μονοκατοικία της γιαγιάς της. Λίγο μετά παό τον πολιτικό τους γάμο, η Μαριλού έφερε στον κόσμο ένα κοριτσάκι. Την ονόμασαν Αθηνά, γιατί ο Χάρης ήθελε να τιμήσει την συγχωρεμένη μάνα του. Η μικρή Αθηνά έκλεινε πια τα 3 1/2 χρόνια ζωής και η Μαριλού καμάρωνε την ομορφιά της.
Ήταν περασμένες εφτά το απόγευμα και περπατούσε αμέριμνη στην Σόλωνος.
Αυτό το Σάββατο το είχε κάνει δώρο στον εαυτό της. Λίγα λεφτά από την άκρη και shopping therapy. Και οχι μόνο. Το πακέτο της "απο την κορφή ως τα νύχια" περιποίησης στο Day Spa ήταν ότι καλύτερο είχε κάνει για τον εαυτό της εδώ και χρόνια. "Κάποτε γελούσα με όλα αυτά" σκέφτηκε. Ανέβηκε στο Κολωνάκι κι έκατσε να πιει έναν καφέ στο Rosebud. Το είχε αγαπήσει αυτό το τύπικο μαγαζί.Οι βελούδινες πολυθρόνες στο αγαπημένο χρώμα την έκαναν να νιώθει μια οικεία νοσταλγία.
Καθισμένη στην πολυθρόνα, απολαμβάνοντας τον διπλό εσπρέσσο το μάτι της έπεσε σε έναν μελαχρινό άντρα που περπατούσε στο πεζοδρόμιο. Το ντύσιμο του δεν το παράβλεπες. Ριγέ ασπρόμαυρο κασκώλ; Κάτι της θύμιζε. Τα μέσα της σφίχτηκαν. Η καρδιά της άρχισε να χτυπά σαν τρελλή και το όνομα του ψέλλισαν τα χείλη της. Η Μαριλού δεν σηκώθηκε. Δεν έτρεξε. Συνέχισε να κάθεται στο στρογγυλό τραπεζακι και να τον χαζεύει. Ο χρόνος τον είχε μόνο ομορφύνει. Ήταν απίστευτος. Η γοητεία του ξεχείλιζε από παντού. Ζήτησε να πληρώσει και κατευθύνθηκε προς την πλατεία να την χτυπήσει ο καθαρός αέρας του Φλεβάρη.
Είχαν περάσει πέντε χρόνια από τότε που γύρισε στην Αθήνα. Στην αρχή η ιδέα της είχε φανεί αποκρουστική αλλά στην πορεία βρήκε δουλειά σε ένα απο τα μεγαλύτερα δικηγορικά γραφεία ως ιδιαιτέρα και με τον καιρό συνήθισε τους συμβιβασμούς. Ένα από τα αφεντικά της την ερωτεύτηκε. Ποτέ δεν ξέρεις τι σε περιμένει. Κι αυτή ίσως είναι και η ομορφιά της ρημαδοζωής. Η αναπάντεχη πολυχρωμία της.
Δεν είχε φανταστεί ποτέ ότι θα έκανε οικογένεια με έναν μεγαλοδικηγόρο των Αθηνών. Το διαμέρισμά τους στην Πατριάρχου Ιωακείμ ήταν τριπλάσιο σε μέγεθος από την μονοκατοικία της γιαγιάς της. Λίγο μετά παό τον πολιτικό τους γάμο, η Μαριλού έφερε στον κόσμο ένα κοριτσάκι. Την ονόμασαν Αθηνά, γιατί ο Χάρης ήθελε να τιμήσει την συγχωρεμένη μάνα του. Η μικρή Αθηνά έκλεινε πια τα 3 1/2 χρόνια ζωής και η Μαριλού καμάρωνε την ομορφιά της.
Σχόλια