Με λένε Σπίτι, και συχνά θα με βρείτε σε αγγελίες της χρυσής ευκαιρίας στις προσφορές για ενοικίαση. Μεγάλωσα στην οδό Σεβαστιανού. Ο καιρός με ωρίμασε και ο χρόνος λέγεται ότι έχει αφήσει αρκετά σημάδια επάνω μου. Το ίδιο και οι κατα καιρούς ενοικιαστές μου. Άνθρωποι. Όντα γελαστά και ξένα προς εμένα. Μπαινοβγαίνουν εδώ μέσα μου και μου ανακατεύουν τα σωθικά. Ίσως αυτό να είναι και το νόημα της ύπαρξης μου. Να προσφέρω στέγη σε αυτά τα περίεργα όντα με οποιοδήποτε τίμημα. Εξάλλου αυτά τα παράξενα πλάσματα ισχυρίζονται την έμψυχη φύση τους. Οφείλω να παραδεχτώ ότι κάθε άνθρωπος με αναστατώνει και διαφορετικά. Άλλος με τους δυνατούς ήχους που κάνει χτυπώντας αλλόκοτα αντικείμενα, άλλος με στριγγλιές και άλλος με απανωτά χτυπήματα στους τοίχους μου. Στα μέλη μου. Τους πιάνει μια μανία πάντως. Είτε θα επιμένουν να ξεσπούν στην καθαριότητα μου ειδικά αυτές οι κυρίες, ή θα αρέσκονται στην κακοποίηση μου. Χωρίς σεβασμό απέναντι σε κάθε τούβλο ξεχωριστά, ή έστω στα δοκάρια μου που προσφέρουν την απόλυτη ασφάλεια. Αφ'ηνουν κάθε είδους μυρωδιά να ποτίζει τα ντουβάρια μου χωρίς δεύτερη σκέψη. Κι αν είμαι άτυχο, τότε μαραζώνω από την βρώμα και την εγκατάλειψη.
Σχόλια