Κάποτε έτρεχαν στις πλαγιές της Πετρούπολης, όργωναν όλο το Αίγιο με το chappy. ΄Δυό χρόνια μεγαλύτερος εκείνος.Τώρα εκείνος ντύθηκε γαμπρός.
Μαζί πήγαν στην πρώτη της συναυλία στο Παναθηναϊκό στάδιο. Από τότε της έμεινε το χούι του Bryan Adams.Την έμαθε ν'ακούει μουσικές. Μελωδίες μοναδικές. Στην κιθάρα του αντηχούσαν αμέτρητες ροκιές σε κάτι απόμερα παρκάκια του Αιγίου. Παρέες μεγάλες μαζεμένες τριγυρω του να σιγοτραγουδούν Guns'n' Roses. Κι εκείνη έμενε να τον κοιτάζει με μάτια ορθάνοιχτα, από θαυμασμό κυρίως.
Μαζί του κάπνισε και το πρώτο της Prince. Κόντεψε να πνιγεί βέβαια, αλλά επιβίωσε στο τέλος. Εκείνος την πήγε τις πρώτες βόλτες στα πιο ωραία ροκ μπαράκια της Αθήνας. le Roi και ξερό ψωμί την εποχή εκείνη. Ο πατέρας της την άφηνε να γυρνάει αργά στο σπίτι όσο ήξερε ότι θα είναι μαζί της. Ανεξερεύνητα συναισθήματα, διπολικές κουβέντες, μαζί του ταξίδευε συχνά. Εκείνη συνέθετε τις λέξεις κι αυτός τις μεταμόρφωνε σε όμορφες μουσικές.
Αστείρευτο ταλέντο. Οι μουσικές του ανέβλυζαν από μέσα του και η μοναδικότητα αυτή δεν μπορούσε να μην τον δυσκολεύει. Και οι δυσκολίες τον απομόνωναν. Γνώριζε όλο τον κόσμο, έβγαινε κάθε μέρα μέχρι το πρωί, κι η αλλόκοτη μοναξιά του παρέμενε.
Τα χρόνια πέρασαν. Ο καθένας τραβά τον δρόμο του όπως γίνεται σε όλες αυτές τις ιστορίες.
Κι όμως, στέκεσαι εκεί και τον χαζεύεις στα σκαλιά της εκκλησίας να περιμένει με την ανθοδέσμη και δεν μπορείς να μην συγκινηθείς βαθιά. Ποιός παντρεύτηκε; Ο κολλητός μου. Ναι.
Η φιλία, αυτή που ξεκίνησε από τα πρώτα παιδικά μας χρόνια μας συνδέει με έναν τρόπο αλλόκοτο. Κοινές εμπειρίες, πονεμένες καρδιές στα δυο μας χέρια, τα δικά μας αστεία, οι δικές μας ατάκες, ένα μικρό ημισφαίριο "δικό μας" που πάντα υπάρχει αλλά δεν έχεις πάντα τα ερεθίσματα να το συνειδητοποιήσεις.
Στ'αλήθεια Χαίρομαι πολύ με την χαρά του. Περήφανη είμαι και παραμένω για όλα όσα είναι και πρόκειται να γίνει. Γιατί εκτός των άλλων του έχω και πολλή εμπιστοσύνη.
Να πώ και στα δικά μας; :ΡΡΡ
Μαζί πήγαν στην πρώτη της συναυλία στο Παναθηναϊκό στάδιο. Από τότε της έμεινε το χούι του Bryan Adams.Την έμαθε ν'ακούει μουσικές. Μελωδίες μοναδικές. Στην κιθάρα του αντηχούσαν αμέτρητες ροκιές σε κάτι απόμερα παρκάκια του Αιγίου. Παρέες μεγάλες μαζεμένες τριγυρω του να σιγοτραγουδούν Guns'n' Roses. Κι εκείνη έμενε να τον κοιτάζει με μάτια ορθάνοιχτα, από θαυμασμό κυρίως.
Μαζί του κάπνισε και το πρώτο της Prince. Κόντεψε να πνιγεί βέβαια, αλλά επιβίωσε στο τέλος. Εκείνος την πήγε τις πρώτες βόλτες στα πιο ωραία ροκ μπαράκια της Αθήνας. le Roi και ξερό ψωμί την εποχή εκείνη. Ο πατέρας της την άφηνε να γυρνάει αργά στο σπίτι όσο ήξερε ότι θα είναι μαζί της. Ανεξερεύνητα συναισθήματα, διπολικές κουβέντες, μαζί του ταξίδευε συχνά. Εκείνη συνέθετε τις λέξεις κι αυτός τις μεταμόρφωνε σε όμορφες μουσικές.
Αστείρευτο ταλέντο. Οι μουσικές του ανέβλυζαν από μέσα του και η μοναδικότητα αυτή δεν μπορούσε να μην τον δυσκολεύει. Και οι δυσκολίες τον απομόνωναν. Γνώριζε όλο τον κόσμο, έβγαινε κάθε μέρα μέχρι το πρωί, κι η αλλόκοτη μοναξιά του παρέμενε.
Τα χρόνια πέρασαν. Ο καθένας τραβά τον δρόμο του όπως γίνεται σε όλες αυτές τις ιστορίες.
Κι όμως, στέκεσαι εκεί και τον χαζεύεις στα σκαλιά της εκκλησίας να περιμένει με την ανθοδέσμη και δεν μπορείς να μην συγκινηθείς βαθιά. Ποιός παντρεύτηκε; Ο κολλητός μου. Ναι.
Η φιλία, αυτή που ξεκίνησε από τα πρώτα παιδικά μας χρόνια μας συνδέει με έναν τρόπο αλλόκοτο. Κοινές εμπειρίες, πονεμένες καρδιές στα δυο μας χέρια, τα δικά μας αστεία, οι δικές μας ατάκες, ένα μικρό ημισφαίριο "δικό μας" που πάντα υπάρχει αλλά δεν έχεις πάντα τα ερεθίσματα να το συνειδητοποιήσεις.
Στ'αλήθεια Χαίρομαι πολύ με την χαρά του. Περήφανη είμαι και παραμένω για όλα όσα είναι και πρόκειται να γίνει. Γιατί εκτός των άλλων του έχω και πολλή εμπιστοσύνη.
Να πώ και στα δικά μας; :ΡΡΡ
Σχόλια