History repeating.
Σάββατο, παραμονή εκλογών. Δυο χρόνια μετά. Θα μπορούσε να ναι και δεκαετία. Είναι από αυτές τις μέρες που σε πλάκωσε το πάπλωμα, ακόμη κι αν είναι πικέ κουβερτούλα. Έτυχε να σε πάρει ο ύπνος. Το Σάββατο ούτως ή άλλως σου προσδίδει μια ωραία αίσθηση. Το Σαββατοκύριακο είναι στο ξεκίνημα του, και δε νιώθεις να απειλείσαι από το άγχος της εκκρεμότητας. Όλα μπορούν να περιμένουν μέχρι την Δευτέρα. Λογαριασμοί και λοιπές ανούσιες υποχρεώσεις, με χρώμα γκρι. Το σπίτι έχει τα χάλια του, δεν πειράζει όμως. Έχεις κέφι. Σήμερα όλος ο χρόνος σου ανήκει. Η μέρα είναι δική σου. Τι να πρωτοκάνεις; Σε πλημμύρισε πάλι το κέφι. Όλα θες να τα νιώσεις. Τον αχνιστό διπλό ελληνικό σε συνοδεία γλυκών συζητήσεων. Την βόλτα στην συννεφιασμένη Αθήνα. Αίσθηση φθινοπώρου. Ελευθερία. Μουσικές τυλιγμένες με ανήκουστα στιχάκια. Αγκαλιές με αγαπημένα πρόσωπα.
Κάτι τέτοιες μέρες χρειάζεσαι. Για να θυμηθείς όσα με τόση ευκολία ξεχνάς.
Σχόλια