"Ο έρωτας δεν είναι κάτι ήρεμο, δεν είναι λεπτότητα, εμπιστοσύνη, παρηγοριά.
Ο έρωτας δεν είναι κατανόηση, συμμετοχή, ευγένεια, σεβασμός, πάθος που αγγίζει την ψυχή ή μολύνει τα σώματα.
Ο έρωτας δεν είναι σιωπή, ερώτηση, απάντηση, σφραγίδα αιώνιας πίστης, κατακερματισμός άλλοτε κοινών προθέσεων, προδοσία ανεκπλήρωτων υποσχέσεων, ναυάγιο ονείρων στο ξύπνημα.
Ο έρωτας είναι ν' αγγίζεις τα όρια του ανθρώπου.
Ο Πλάτων γράφει: "Οι ερωτευμένοι που περνούν μαζί τη ζωή τους δεν μπορούν να πουν τι ακριβώς θέλουν ο ένας από τον άλλο. Σίγουρα δεν είναι δυνατό να πιστέψουμε ότι μόνο η ανταλλαγή των σαρκικών ηδονών είν' αυτό που τους κάνει να νιώθουν έναν τόσο έντονο πόθο να βρίσκονται μαζί. Είναι λοιπόν φανερό ότι η ψυχή του καθενός θέλει κάτι άλλο και δεν είναι σε θέση να το πει και έτσι το εκφράζει με αόριστα προαισθήματα, σαν να μαντεύει μέσα σε αινιγματικά και σκοτεινά βάθη."
Σε μια προσπάθεια στοχασμού για το πώς μπορεί τελικά να οριστεί αυτό το συναίσθημα που κονταροχτυπιέται με την δύναμη της τρέλας, βρήκα το παραπάνω απόσπασμα όπως το έχει παραθέσει ο Οίστρος πριν τρία περίπου χρόνια.
Είναι άκρως συναρπαστικό το γεγονός, ότι εκατομμύρια άνθρωποι ανά τον κόσμο τελικά βιώνουν τον έρωτα με μια πρωτόγνωρη αντίληψη, από μια μοναδική σκοπιά που ποτέ δεν θα είναι ταυτόσημη με κάποιου άλλου. Ενδέχεται να υπάρχουν συγκοινωνούντα σημεία, ωστόσο κάθε ανθρώπινο ον ενστερνίζεται το συναίσθημα του έρωτα μοναδικά. Πληγώνεται μοναδικά, αγαπάει μοναδικά, παθιάζεται μοναδικά. Η οριακή δράση του έρωτα όπως αυτή αναφέρεται στο παραπάνω απόσπασμα συντελεί σε ένα πλήθος συναισθηματικών κραδασμών που ως φαίνεται μπορούν κάλλιστα να οδηγήσουν στην παράνοια.
Σε προηγούμενο ποστ αναφέρθηκα στο γλυκύτατο Quote του Neil Gaiman, όπου συνοψίζει τον έρωτα σε μία ακανόνιστη δύναμη η οποία σου ανοίγει την καρδιά και την ψυχή και σε κάνει εύθραυστο: "It’s a soul hurt, a real gets-inside-you-and-rips-you-apart-pain". Ο έρωτας σε κρατά σε ομηρία. Είναι η εξάρτηση, το καρδιοχτύπι, η άλογη αναζήτηση του άλλου και η απόλυτη προσδοκία.
Ο έρωτας δεν είναι κατανόηση, συμμετοχή, ευγένεια, σεβασμός, πάθος που αγγίζει την ψυχή ή μολύνει τα σώματα.
Ο έρωτας δεν είναι σιωπή, ερώτηση, απάντηση, σφραγίδα αιώνιας πίστης, κατακερματισμός άλλοτε κοινών προθέσεων, προδοσία ανεκπλήρωτων υποσχέσεων, ναυάγιο ονείρων στο ξύπνημα.
Ο έρωτας είναι ν' αγγίζεις τα όρια του ανθρώπου.
Ο Πλάτων γράφει: "Οι ερωτευμένοι που περνούν μαζί τη ζωή τους δεν μπορούν να πουν τι ακριβώς θέλουν ο ένας από τον άλλο. Σίγουρα δεν είναι δυνατό να πιστέψουμε ότι μόνο η ανταλλαγή των σαρκικών ηδονών είν' αυτό που τους κάνει να νιώθουν έναν τόσο έντονο πόθο να βρίσκονται μαζί. Είναι λοιπόν φανερό ότι η ψυχή του καθενός θέλει κάτι άλλο και δεν είναι σε θέση να το πει και έτσι το εκφράζει με αόριστα προαισθήματα, σαν να μαντεύει μέσα σε αινιγματικά και σκοτεινά βάθη."
Σε μια προσπάθεια στοχασμού για το πώς μπορεί τελικά να οριστεί αυτό το συναίσθημα που κονταροχτυπιέται με την δύναμη της τρέλας, βρήκα το παραπάνω απόσπασμα όπως το έχει παραθέσει ο Οίστρος πριν τρία περίπου χρόνια.
Είναι άκρως συναρπαστικό το γεγονός, ότι εκατομμύρια άνθρωποι ανά τον κόσμο τελικά βιώνουν τον έρωτα με μια πρωτόγνωρη αντίληψη, από μια μοναδική σκοπιά που ποτέ δεν θα είναι ταυτόσημη με κάποιου άλλου. Ενδέχεται να υπάρχουν συγκοινωνούντα σημεία, ωστόσο κάθε ανθρώπινο ον ενστερνίζεται το συναίσθημα του έρωτα μοναδικά. Πληγώνεται μοναδικά, αγαπάει μοναδικά, παθιάζεται μοναδικά. Η οριακή δράση του έρωτα όπως αυτή αναφέρεται στο παραπάνω απόσπασμα συντελεί σε ένα πλήθος συναισθηματικών κραδασμών που ως φαίνεται μπορούν κάλλιστα να οδηγήσουν στην παράνοια.
Σε προηγούμενο ποστ αναφέρθηκα στο γλυκύτατο Quote του Neil Gaiman, όπου συνοψίζει τον έρωτα σε μία ακανόνιστη δύναμη η οποία σου ανοίγει την καρδιά και την ψυχή και σε κάνει εύθραυστο: "It’s a soul hurt, a real gets-inside-you-and-rips-you-apart-pain". Ο έρωτας σε κρατά σε ομηρία. Είναι η εξάρτηση, το καρδιοχτύπι, η άλογη αναζήτηση του άλλου και η απόλυτη προσδοκία.
(Image Source: http://oprisco.deviantart.com/art/in-love-109527112)
Σχόλια
Μια μύηση σκοτεινή, επώδυνη και στην πιο ολοκληρωμένη μορφή της... ατελέσφορη...
Μην ξεχνάς ότι πάντα ερωτευόμαστε ερήμην του αντικειμένου του έρωτά μας...
Ο Ερωτας ειναι υπεροχο πραγμα...Αρκει να εχεις καποιον να το μοιραζεσε!!