Σου αρέσει να γνωρίζεις καινούργιους ανθρώπους. Με ότι αυτό συνεπάγεται.
Άλλοτε σε φλερτάρουν, άλλοτε σε ανεβάζουν στον χώρο της δουλειάς σου, κι άλλοτε πάλι σε θυμώνουν με τον τρόπο που προφέρουν το "χαίρω πολύ". Φημολογείται ότι βρίσκεσαι στα χρόνια της ωριμότητος. Μια περίοδο που με μεγαλύτερη ευκολία και απαλλαγμένη πια μπορείς να συνειδητοποιείς την προσωπική σου πραγματικότητα. Να ξεδιαλύνεις τα αλλοτινά αινίγματα του κόσμου. Να αντέχεις τον εαυτό σου. Να κατανοείς τα λάθη σου. Να αγαπάς τα λάθη σου. Να αναγνωρίζεις τις αλήθειες σου. Να ξεπερνάς την αδυναμία του άλλου. Να μπορείς να δεις μέσα του. Να δικαιολογείς. Να αφορίζεις. Να φτάνεις το μαχαίρι στο κόκκαλο όταν τελικά χρειάζεται. Ίσως να το στρίβεις κιόλας. Να μαθαίνεις. Να ακούς. Να χαίρεσαι. Να απολαμβάνεις. Να το ζεις. Να το επικοινωνείς. Να αισθάνεσαι και να αφουγκράζεσαι στιγμές. Και αλήθειες. Να θες με την ψυχή σου. Να προσδοκάς. Να αναμένεις. Να υπομένεις.
Λιακάδα έξω κι εσύ στοχάζεσαι. Σ' ένα χαρτί δίπλα με βιαστικούς γραφικούς χαρακτήρες μουντζουρωμένο : "Φιλία δεν είναι να βγάζεις τον εαυτό σου μπουγάδα". Γέλασες με την καρδιά σου ακούγοντας την ατάκα δια στόματος αγαπημένης φίλης. Έτρεξες να σημειώσεις το απόφθεγμα. Ταυτόχρονα γελούσες και με την πάρτη σου που σημείωνες. Αστεία εικόνα. Απαραίτητες κι οι σημειώσεις πια; Τόσο πολυάσχολο μυαλό κατάντησες; Να μην συγκρατείς δυο αράδες;
Φίλοι. Βόλτες υπέρτατες στο κέντρο και απόκεντρο. Γέλια και χάχανα ανούσια, ριζωμένα πάντοτε στην αιώνια ουσία. Βλέμματα άλλοτε δειλά κι άλλοτε θρασεία. Γκριμάτσες αγαπημένα οικείες. Εκφράσεις στερεότυπες που γίναν απαραίτητες. Γιατί έτσι φτιάχτηκε ο Κώδικας. Δεν είναι τυποποιημένος. Ούτε εφετζίδικος. Απλά υποβόσκει. Ανεπαίσθητα. Συγκροτήθηκε μόνος του. Δεν επέλεξε πολύπλοκες δομές. Πώς θα μπορούσε άλλωστε; Μέτωπα πολυμορφικά. Αλληλένδετα πια.
to be continued
Σχόλια