σκόρπια πλάνα (μέρος δεύτερο)

...είναι κάτι εβδομάδες τώρα που απουσιάζει. Συνάμα και το δικό σου πρόγραμμα βαρύ. Λιγότερο ευέλικτο για τις αλλοτινές μυθικές μπαρότσαρκες. Υποβρύχια και ξερό ψωμί.Παλιοζωή.Στην ουσία δεν απουσιάζει εκείνη αλλά η κατάλληλη διάθεση που μας κάνει να γινόμαστε αχτυπητο δίδυμο. Σου λείπει πολύ. Η έκφραση που παίρνει όταν της εξιστορείς τα χάλια σου. Τα γέλια που κάνει όταν της λες τις εξυπνάδες σου. Η λάμψη στα μάτια της όταν χορεύει. Ο κώδικας που μπαίνει σε ισχύ. Η ατμόσφαιρα αλληλεγγύης που υφίσταται στον αέρα περιπλανώμενη. Αν τυχαίνει να μας κρυφακούσουν τρίτοι σε περίπτωση διαλόγου, είναι σχεδόν βέβαιο πως θα απορήσουν με όσα λέμε. Αναφορές υπέρτατες.

Στα κλεφτά οι κουβέντες που κάνετε τελευταία. Με ουσία πάντα. Κάτι όμως υποβόσκει.

Σ'ενοχλεί να της συμβαίνουν πράγματα χωρίς να το ξέρεις. Σ'ενοχλεί που υποφέρει σιωπηλά. Δεν το μοιράζεται. Δεν το επικοινωνεί. Είναι φάση, να το ξέρεις. Σαν σφήνες έρχονται και χώνονται ανάμεσα στις καλύτερες ίσως περιόδους μιας φιλίας.

Κι εσύ πάντως δεν βοηθάς. Οχυρώνεσαι σαν να δέχεσαι επίθεση. Δεν χωράνε εγωϊσμοί σε μια φιλία σου χε πει κάποτε. Σχολείο μεγάλο οι ατάκες της. Ο δαιδαλώδης τρόπος σκέψης της.

Όταν σου αναλύει τα γεγονότα με την δική της αντίληψη, και μένεις άφωνη με τις πολύπτυχες διεργασίες των φαιών της κυττάρων, είναι σαν να σου αποκαλύπτεται ένας νέος κόσμος. Κι έπειτα, η αέναη ενέργεια. Ηφαίστειο κανονικό η φίλη μου. Με αξιοζήλευτες αντοχές σε κάθε επίπεδο.

Ναι, την έχεις πεθυμήσει. Στην καθημερινότητά σου. Στο τηλέφωνο που δεν χτύπησε με τον δικό της ήχο. Στα βράδια που γυρνάς πτώμα από τη δουλειά και δεν βρίσκεις κουράγια για μια βόλτα. Στις εβδομαδιαίες μας συνάξεις που εκείνη καταβάλλεται από τις συγκυρίες. Κι εσύ το ίδιο. Μας έφαγαν αυτές οι συγκυρίες. Καθόλου κυρίες. Λολ ρε, θα σου λεγε..

Είναι τα τριγύρω. Φταίει και η διάθεση. Παραμονές της άνοιξης; Θα γυρίσει ο τροχός κοπελιά. Ευοίωνο καλοκαίρι μου μυρίζεται. Στο χέρι σου κι αυτό. Το εμπέδωσες τώρα;