Μπουγάδα

Τέλος καλοκαιριού. Ανυπομονησία σ'έχει πιάσει για έναν καινούργιο χειμώνα. Έναν διαφορετικό Σεπτέμβρη. Ένα εναλλακτικό φθινόπωρο μάτια μου. Είναι μωρέ που τα περισσότερα δεν τα έφτασες εκεί που ήθελες. Είναι που τα θέλω έμειναν στην δυνητική έγκλιση. Είναι τα χρόνια της αυτοκριτικής. Είναι μια επισκόπηση το λιγότερο ηλίθια. Σμιλεμένη από τα κοινωνικά αρχέτυπα. Μπουγάδα στο μυαλό μου θα κάνεις και θα ρίξεις και αρκετό λουλάκι. Για λεύκανση και όχι διαλεύκανση. Ούτε διευκόλυνση. Στόχοι και ελπίδες. Μάλιστα. Τρίχες κατσαρές. Δεν φοβάσαι τίποτα, δεν ελπίζεις τίποτα, είσαι λεύτερη; Κούνια που σε κούναγε. Δέσμια του σκεπτικού σου. Ανατροπές χρειάζεσαι. Μηδένισε το κοντέρ κοπελιά. Οι πολλές στροφές θα στα κάψουν όλα. Ίσως σε βοηθήσουν οι νέες συναναστροφές. Και πάλι όμως αναρωτιέσαι
Για αυτές τις τελευταίες επιλογές. Τα ναυάγια ντε. Ενώ στεκόσουν επιφυλακτικά και θεωρούσες έναν νέο κόσμο, ξαφνικά με δυο κουβέντες όλα καταρρίφθηκαν. Πόσο έξω μπορείς να πέφτεις με τους ανθρώπους; Και είχα εμπιστοσύνη στην κριτική σου ικανότητα. Βέβαια, κάτι σκοτείνιαζε το βλέμμα σου. Το γνώριζες καλά. Αλλαγή πλεύσης. Δεν ζυγιάζω, δεν μετρώ, δεν βολεύουμαι, ακολουθώ το βαθύ μου χτυποκάρδι που λέει κι ο Καζαντζάκης.