έχω την εντύπωση πως κάτι τρέχει στην Αθήνα τελευταία. Κάτι ψήνεται. Από εμάς τους ίδιους. Μια κινητικότητα η οποία φαίνεται να πηγάζει από μια έντονη και βαθιά ανησυχία, κι έχει ξυπνήσει τους δραστήριους εαυτούς μας. Η δικιά μας γενιά αρχίζει να ΝΟΙΑΖΕΤΑΙ.
Πού στηρίζεις όμως αυτό το συμπέρασμα; Όχι πια με βίαια και ντροπιαστικά παραδείγματα αναρχικών και μολότοφ στα Εξάρχεια.Όχι. Αλλά με τα τύμπανα στην πλατεία Αγίας Ειρήνης. Βασικό επιχείρημα είναι η νέα ενέργεια που αισθάνεσαι όταν περπατάς στο κέντρο της πόλης. Φταίει και η πρωτοβουλία των Ατενίστας. Αθηναίοι στην πράξη. Αποφασιστικότητα. Η ήττα του Κακλαμάνη. Όλα μοιάζουν ρευστά σε μια Αθήνα ταλαίπωρη, που τα τελευταία 3 χρόνια έχει περάσει πολλά.
Διαφαίνεται ξεκάθαρα στις φωτογραφίες που αναρτώνται στα μπλόγκς και τους τοίχους του Facebook. Στα Tweets της δικιάς μας γενιάς. Στις κουβέντες που πιάνει το αυτί σου όταν κάθεσαι
Να πιεις βιαστικά το εσπρέσο σου. Τα αδιάφορα βλέμματα μετουσιώθηκαν σε ανήσυχες και αποφασιστικές ματιές. Σαν να αποδεχτήκαμε και να συμφιλιωθήκαμε με την Πράξη. Ότι πρέπει να κουνήσεις πια από τον καναπέ. Να σηκωθείς. Κάτι πήγε στραβά σε αυτή τη χώρα. Καιρός να διορθώσουμε τα λάθη. Μάλιστα κύριε, από τις γλάστρες της Ευριπίδου. Από το μπαλκόνι σου. Από τα σκουπίδια της γιαγιάς απέναντι.
Η ατμόσφαιρα μπορεί να μην είναι τόσο χριστουγεννιάτικη όσο άλλες χρονιές, ωστόσο κάτι άλλο αρχίζει να στήνεται. Μέσα μας κυρίως. Ίσως μια καλύτερη νοοτροπία. Ίσως μεγαλύτερη ευαισθησία.
Για άλλη μια φορά αισιοδοξώ και συγχαίρω όλους αυτούς που τολμούν και σηκώνονται από τον καναπέ και εφαρμόζουν νέο σκεπτικό στην καθημερινότητα τους. Αγαπώ την Αθήνα, αγαπώ την Ελλάδα, αλλά πιο πολύ αγαπώ τους ανθρώπους. Και χωρίς εμάς οι τόποι θα ήταν ασήμαντοι.
Καλό μας μήνα ρε παιδιά
Ps. Οι φωτογραφίες της πλατείας Κοτζιά από το αγαπημένο athensville.blogspot.com και των τυπανιστών από το www.atenistas.gr (photo uploaded by Konstantinos)
Σχόλια