Εκτός από το γεγονός ότι η Παρασκευή σου φτιάχνει το κέφι, θυμήσου ότι πλησιάζουν Χριστούγεννα. Το κέντρο θα είναι στολισμένο. Τι κι αν το στόλισμα έγινε λίγο μουδιασμένα; Οι Ατενίστας θα στολίζουν απόψε με γάλα το δέντρο της Κοραή και τα προεόρτια δρώμενα στην πόλη μπορούν να σε κάνουν να χαμογελάσεις. Η πλατεία Κοτζιά θα είναι αγνώριστη. Τα ΄λαμπιόνια στους δρόμους θα σε καλωσορίσουν. Ο κόσμος θα φαντάζει όμορφος. Ξέρεις γιατί; Επειδή το χεις κερδίσει.
Εσύ για εσένα. Κι αν ακόμη δε νιώθεις να σε αγγίζει τίποτε χριστουγεννιάτικο, και η απαισιοδοξία σου έχει εισχωρήσει σε κάθε νοητική σου δραστηριότητα,
παραδέξου πως δεν μπορείς να συνεχίσεις έτσι. Κανείς δεν μπορεί. Οκ, Δεν είσαι υπερήρωας να χαμογελάς στωικά στις αντιξοότητες. Το ξέρω καλά. Δουλεύεις πολύ. Τρέχεις όλη μέρα. Ζήτημα αν μιλάς με τους ανθρώπους που αγαπάς όσο θα ήθελες. Οι λογαριασμοί παραμένουν απλήρωτοι.
Όχι για πάντα.Τίποτε δεν κρατάει για πάντα. Ούτε κι η κρίση. Είτε είναι κρίση προσωπικότητας είτε είναι οικονομική. Θα περάσει, που θα πάει;
Βάλε λίγο Sinatra στα ηχεία, δυνατά. Ίσως σε πείσει να χορέψεις.
Ντύσου στολίσου, βγες, πάρε το μετρό (ναι ναι όταν δεν έχει απεργία) περπάτησε στο ιστορικό κέντρο. Πήγαινε βόλτα με το ποδήλατο στο πάρκο.
Πέρνα μια βόλτα από τους γονείς. Στείλε ένα ζεστό μήνυμα. Πιες έναν αχνιστό καφέ. Νιώσε. Άσε τα συναισθήματα να σε βρουν. Ξέρουν εκείνα καλύτερα.
Κάνε κι ένα δώρο στον εαυτό σου. Δες τον με άλλο μάτι. Πιο επιεικές. Πιο κοντινό. Πιο υποκειμενικό στην τελική. Σε χρειάζεται. Θα στο ανταποδώσει με σιγουριά.
Χαμογέλα. Δώσε ευκαιρίες. Σε σένα. Ξανά. Ελευθερώσου. Αφέσου στην ομορφιά της ημέρας. Της στιγμής. Δεν θα ξαναγυρίσει. Νιώσε τον παλμό της μαζί με την χαρά σου. Εκείνη την ξεχασμένη. Αυτή που κάποτε ανάβλυζε μέσα από τα σωθικά σου και σ’ έσφιγγε σφιχτά. Καιρός να ξανασμίξετε.
Καιρός για λίγη Αγάπη.
Εσύ για εσένα. Κι αν ακόμη δε νιώθεις να σε αγγίζει τίποτε χριστουγεννιάτικο, και η απαισιοδοξία σου έχει εισχωρήσει σε κάθε νοητική σου δραστηριότητα,
παραδέξου πως δεν μπορείς να συνεχίσεις έτσι. Κανείς δεν μπορεί. Οκ, Δεν είσαι υπερήρωας να χαμογελάς στωικά στις αντιξοότητες. Το ξέρω καλά. Δουλεύεις πολύ. Τρέχεις όλη μέρα. Ζήτημα αν μιλάς με τους ανθρώπους που αγαπάς όσο θα ήθελες. Οι λογαριασμοί παραμένουν απλήρωτοι.
Όχι για πάντα.Τίποτε δεν κρατάει για πάντα. Ούτε κι η κρίση. Είτε είναι κρίση προσωπικότητας είτε είναι οικονομική. Θα περάσει, που θα πάει;
Βάλε λίγο Sinatra στα ηχεία, δυνατά. Ίσως σε πείσει να χορέψεις.
Ντύσου στολίσου, βγες, πάρε το μετρό (ναι ναι όταν δεν έχει απεργία) περπάτησε στο ιστορικό κέντρο. Πήγαινε βόλτα με το ποδήλατο στο πάρκο.
Πέρνα μια βόλτα από τους γονείς. Στείλε ένα ζεστό μήνυμα. Πιες έναν αχνιστό καφέ. Νιώσε. Άσε τα συναισθήματα να σε βρουν. Ξέρουν εκείνα καλύτερα.
Κάνε κι ένα δώρο στον εαυτό σου. Δες τον με άλλο μάτι. Πιο επιεικές. Πιο κοντινό. Πιο υποκειμενικό στην τελική. Σε χρειάζεται. Θα στο ανταποδώσει με σιγουριά.
Χαμογέλα. Δώσε ευκαιρίες. Σε σένα. Ξανά. Ελευθερώσου. Αφέσου στην ομορφιά της ημέρας. Της στιγμής. Δεν θα ξαναγυρίσει. Νιώσε τον παλμό της μαζί με την χαρά σου. Εκείνη την ξεχασμένη. Αυτή που κάποτε ανάβλυζε μέσα από τα σωθικά σου και σ’ έσφιγγε σφιχτά. Καιρός να ξανασμίξετε.
Καιρός για λίγη Αγάπη.
Σχόλια