Πάει λίγος καιρός που η ατμόσφαιρα βάφτηκε στα γκρίζα. Λίγο τα δακρυγόνα, λίγο η απόγνωση, (μέσα στην τόση γνώση) θες να γίνεις μπλε και να εξαφανιστείς στην θάλασσα. Να σε πάρει ένα κύμα και να σε ξεβράσει στο Αύριο. Εκείνο το καλύτερο. Εκείνο που θυμόσουνα μικρός από τα παραμύθια των αδελφών Γκριμμ. Το γοβάκι χάθηκε, κι ο βάτραχος δεν θα γίνει πρίγκηπας.
Φοβάσαι κι εσύ όπως εγώ;
Αυτή τη φορά το τέρας είν'αληθινό. Στριμώχτηκες. Μεταξύ ενός ψευδού παρελθόντος κι ενός σαθρού παρόντος. Για εκείνη την ελπίδα ούτε λόγος. Λες, "θα το παλέψουμε". Μαζί σου. Θα έρθουν καλύτερες μέρες γι αυτόν τον τόπο, (τα δάκρυα ας κυλήσουν λεύτερα πια). Μα και πώς αλλιώς;
Ο φόβος σε στοιχειώνει όμως. Για την επόμενη μέρα. Για τα παιδιά σου. Για εκείνα που δεν θα χουν την τύχη να γεννηθούν κάτω από τον ήλιο της Αθήνας. Ούτε και της Σαλονίκης. Για τα παιδιά που δεν τόλμησες να φέρεις εσύ στον κόσμο ετούτο. Ανησυχία και γι αυτούς που σε έφεραν στον κόσμο. Να χουν την υγειά τους. Και ψωμί να φάνε. Και τα υπόλοιπα γάμισε τα. Κάνε στην άκρη Αγωνία. Έχω να περάσω.
"Να ζεις" είπε χτες ο Αποστόλης. Να απολαμβάνεις τα κεκτημένα. Να χαίρεσαι στιγμές. Με ανθρώπους κοντινούς. Με την αγάπη να σφηνώνει στα σωθικά σου και να μη σ'αφήνει ν' ανασάνεις. Με μια αγκαλιά όλους τους φίλους που σου κράτησαν το χέρι. Να μάχεσαι κι ότι σου μοιάζει βολικό να το συντρίβεις. Μόνο το μπροστά έχει απομείνει.
Φοβάσαι κι εσύ όπως εγώ;
Αυτή τη φορά το τέρας είν'αληθινό. Στριμώχτηκες. Μεταξύ ενός ψευδού παρελθόντος κι ενός σαθρού παρόντος. Για εκείνη την ελπίδα ούτε λόγος. Λες, "θα το παλέψουμε". Μαζί σου. Θα έρθουν καλύτερες μέρες γι αυτόν τον τόπο, (τα δάκρυα ας κυλήσουν λεύτερα πια). Μα και πώς αλλιώς;
Ο φόβος σε στοιχειώνει όμως. Για την επόμενη μέρα. Για τα παιδιά σου. Για εκείνα που δεν θα χουν την τύχη να γεννηθούν κάτω από τον ήλιο της Αθήνας. Ούτε και της Σαλονίκης. Για τα παιδιά που δεν τόλμησες να φέρεις εσύ στον κόσμο ετούτο. Ανησυχία και γι αυτούς που σε έφεραν στον κόσμο. Να χουν την υγειά τους. Και ψωμί να φάνε. Και τα υπόλοιπα γάμισε τα. Κάνε στην άκρη Αγωνία. Έχω να περάσω.
"Να ζεις" είπε χτες ο Αποστόλης. Να απολαμβάνεις τα κεκτημένα. Να χαίρεσαι στιγμές. Με ανθρώπους κοντινούς. Με την αγάπη να σφηνώνει στα σωθικά σου και να μη σ'αφήνει ν' ανασάνεις. Με μια αγκαλιά όλους τους φίλους που σου κράτησαν το χέρι. Να μάχεσαι κι ότι σου μοιάζει βολικό να το συντρίβεις. Μόνο το μπροστά έχει απομείνει.
Σχόλια