Είναι αστείο πως κάθε φορά νιώθεις τόσο γεμάτος από εμπειρίες και παθήματα που θαρρείς ότι μπορείς να προβλέψεις τα επόμενα σκαλιά. Ή τις τούμπες. Και κάθε φορά ανακαλύπτεις πόσο γελασμένος είσαι. Γιατί το πιο συνταρακτικό χαρακτηριστικό της θνητής μας ύπαρξης ορίζεται από μια μαγική μεταβλητή. Το Άγνωστο.
Κι αυτό το τελευταίο βρίσκεται σαφώς σε άμεση συνάρτηση με το ρίσκο που διατίθεσαι να πάρεις. Ρώσικη Ρουλέτα.
Θυμάμαι Κάποτε έιχα γράψει για τις μεγάλες στροφές στη ζωή. «Τις μεγάλες στροφές στη ζωή πρέπει να τις παίρνεις ανοιχτά ρε φίλε.» είπα και βάλθηκα να πάρω ένα σάλτο που δεν ήξερα αν τολμώ να φέρω εις πέρας.
Φέρε στο νου σου μια μεγάλου κυβισμού μηχανή. Φαντάσου τώρα δα, την ελευθερία την γλυκιά εκείνη στιγμή που την καβαλάς. Το πρώτο χάδι του αγέρα. Να Σκιρτά η καρδιά όσο ανοίγεις το γκάζι. Στροφιλίκια κι ανηφόρες μη σε σκιάζουν. Ανοιχτά τις στροφές. Με την αδρεναλίνη να δίνει τα ρέστα της. Ακόμα κι αν πας συντηρητικά και σπάσεις τα νεύρα του οδηγού που ακολουθεί, κάποιο όφελος θα έχεις. Μα θα χάσεις τα πεταρίσματα στο στομάχι. Και κυρίως την βεβαιότητα Ότι αναμετρήθηκες με τον μεγάλο Φόβο και τον νίκησες. Ηττήθηκε μια για πάντα γιατί κατάφερες μάγκα μου κι έκανες το βήμα.
Πίστευε μας έλεγαν, και οι περισσότεροι χλευάζαμε. Χωρίς «πεποίθηση» ούτε καν να βαλτώσεις δεν μπορείς. Και δεν φτάνει αυτό. Αν είναι να πιστέψεις, κάντο και σωστά. Μ’ όλη σου την καρδιά κι όχι την μισή. Η ολοκλήρωση πηγάζει απ’ τα ολόκληρα. Τα Όλα. Εκεί γεμίζουν οι καρδιές γιατί εκεί ανταμώνουν αυτό που εσύ ορίζεις Υψηλό.
Πόσο κλισέ θα μου πεις. Πόσο τετριμμένα τα λόγια ξανά. Δεν έχεις άδικο. Κράτα μονάχα ετούτο: Αν δεν περάσεις την γέφυρα, δεν θα μάθεις τι χρώμα είναι η άλλη πλευρά. Ο φόβος είναι και παραμένει ο χειρότερός σου δεσμοφύλακας.
Στροφές, σβούρες κι άλλα κυκλικά παραμύθια σε ένα ευοίωνο "προσεχώς". Το νου σου, γιατί οφείλεις να το βλέπεις. Κι η οφειλή πληρώνεται εντός σου.
Κι αυτό το τελευταίο βρίσκεται σαφώς σε άμεση συνάρτηση με το ρίσκο που διατίθεσαι να πάρεις. Ρώσικη Ρουλέτα.
Θυμάμαι Κάποτε έιχα γράψει για τις μεγάλες στροφές στη ζωή. «Τις μεγάλες στροφές στη ζωή πρέπει να τις παίρνεις ανοιχτά ρε φίλε.» είπα και βάλθηκα να πάρω ένα σάλτο που δεν ήξερα αν τολμώ να φέρω εις πέρας.
Φέρε στο νου σου μια μεγάλου κυβισμού μηχανή. Φαντάσου τώρα δα, την ελευθερία την γλυκιά εκείνη στιγμή που την καβαλάς. Το πρώτο χάδι του αγέρα. Να Σκιρτά η καρδιά όσο ανοίγεις το γκάζι. Στροφιλίκια κι ανηφόρες μη σε σκιάζουν. Ανοιχτά τις στροφές. Με την αδρεναλίνη να δίνει τα ρέστα της. Ακόμα κι αν πας συντηρητικά και σπάσεις τα νεύρα του οδηγού που ακολουθεί, κάποιο όφελος θα έχεις. Μα θα χάσεις τα πεταρίσματα στο στομάχι. Και κυρίως την βεβαιότητα Ότι αναμετρήθηκες με τον μεγάλο Φόβο και τον νίκησες. Ηττήθηκε μια για πάντα γιατί κατάφερες μάγκα μου κι έκανες το βήμα.
Πίστευε μας έλεγαν, και οι περισσότεροι χλευάζαμε. Χωρίς «πεποίθηση» ούτε καν να βαλτώσεις δεν μπορείς. Και δεν φτάνει αυτό. Αν είναι να πιστέψεις, κάντο και σωστά. Μ’ όλη σου την καρδιά κι όχι την μισή. Η ολοκλήρωση πηγάζει απ’ τα ολόκληρα. Τα Όλα. Εκεί γεμίζουν οι καρδιές γιατί εκεί ανταμώνουν αυτό που εσύ ορίζεις Υψηλό.
Πόσο κλισέ θα μου πεις. Πόσο τετριμμένα τα λόγια ξανά. Δεν έχεις άδικο. Κράτα μονάχα ετούτο: Αν δεν περάσεις την γέφυρα, δεν θα μάθεις τι χρώμα είναι η άλλη πλευρά. Ο φόβος είναι και παραμένει ο χειρότερός σου δεσμοφύλακας.
Στροφές, σβούρες κι άλλα κυκλικά παραμύθια σε ένα ευοίωνο "προσεχώς". Το νου σου, γιατί οφείλεις να το βλέπεις. Κι η οφειλή πληρώνεται εντός σου.


2 Voices:
at: 1/2/12 5:40 μ.μ. είπε...
η ευθεία είναι εντελώς βαρετή. υπάρχει μάλλον για τη δυνατότητα της να επεκτείνεται απείρως.
η στροφή πάλι είναι μια δυνατότητα "κυκλική" και γι'αυτό αξιόλογη. ανοιχτή ή κλειστή παραμένει κυκλωτική και γι'αυτό βαθιά υπαρξιακή. όταν στρίβεις, να'χεις τα μάτια σου ανοιχτά και τα αυτιά σου κλειστά...στο λέει η φίλη σου, η όχι οδηγός.
και το κλισέ, όπως και το στερεότυπο, υπάρχει για την διαρκώς επαληθεύσιμη φύση του. εγκολπώνοντας το ρίσκο της διάψευσης.
γιατί να αποφεύγω τόσο τα κεφαλαία γράμματα;
at: 2/2/12 11:48 μ.μ. είπε...
Σ'αγαπώ κυκλικά, πηγαίνοντας δεξιά, με 180 μοίρες περιστροφή και ξανά. Ναι, τόσο μαλάκα μου.
Δημοσίευση σχολίου