22.06 καφές ελληνικός. Λουμίδης κουπάτος. Σχεδόν ενοχικά άνοιξε ετούτο το πακέτο. Από φόβο μην και ξεχυθεί η έγνοια. [φίλοι είναι οι έγνοιες]
(2 ώρες νωρίτερα.) 20.06 σκούπισμα του ψεύτικου παρκέ. Σχολαστικές κινήσεις παλεύουν να παύσουν τη σκέψη. Υπολείμματα αγάπης εδώ κι εκεί. Σε κάθε γωνία κι ένα φιλτράκι. Στη φλοκάτη λίγος καπνός. Στο ντουλάπι δυο Μαρς με κοιτάνε σα χαζές.
[φίλοι είναι ανεμοστρόβιλοι που σ' αναστατώνουν με τρόπο μαγικό]
1 ώρα νωρίτερα. 19.00 ρηγμένο κορμί σ'ενα κρεβάτι. κομμένα πόδια. Ερημιά σε τέσσερις τοίχους. Ερημιά εντός. Ακατέργαστες φράσεις κουδουνίζουν στο μυαλό. Ταξινόμηση. Να τι σου λείπει. Αντί για πρότζεκτ οργάνωσε καμιά σκέψη μαλάκα μου.
[φίλοι είναι οι σκέψεις που συμπληρώνουν τις δικές σου]
24 ώρες νωρίτερα 18.30. Ένας καφές και δυο μάυρα μεγάλα μάτια που μια κοιτάνε εσένα και μια έξω. Χαχανητά. Μεταξύ Φιλενάδων. Ή και όχι. Όλα κάπως ανέμελα. Στιγμιαία ανέμελα. Γιατί το κερδίσαμε. Μπύρες για τις νίκες. Έπειτα παίρνει μορφή: Ο φίλος της φίλης μου. Ο φίλος του φίλου της φίλης μου μπαίνει στο γεμάτο μαγαζί. Ξενιτεμένος από έρωτα εκείνος, όχι από ανάγκη. Θαυμάζεις. Κι η φίλη σου μαζί. [φίλοι είναι οι βόλτες]
Ίδιο εικοσιτεράωρο, 2 ώρες αργότερα. Gendarmenmarkt, με Αυγουστίνερ στο χέρι. Καρέκλες ίσως κερασιάς. Επιβλητική βοή. Και στο επίκεντρο η γλώσσα. "Εν αρχή ην ο λόγος" σου λέει ο καινούργιος φίλος. Ήθελες να πεις: Κι η δύναμη της σιωπής; Κι η ταραχή που προξενούν τα βλέμματα; Σβήσε την κάφτρα, επιστροφή στο τραπέζι. Στην κεφαλή του τραπεζιού η αγωνία των σχέσεων. Ντυμμένη με βαριές λέξεις. "Κτητικότητα. Εμπιστοσύνη. Αγάπη." [φίλοι είναι προσδοκίες]
Δυο νύχτες πίσω. Γέλια ακατάπαυστα στο μικρό δωμάτιο. Διάλογοι ξεχασμένοι ανασύρθηκαν να γλυκάνουν τις καρδιές μας. Αναμνήσεις δικές μας. Κοινές. Από κοινού πάντα οι φίλοι. Από κοινού αγαπάνε κι αγαπιούνται. Σαν ρήτρα παλαιά. Σαν άγραφος χάρτης που οδηγεί σε χαρές. Μα τι λες. Και σε λύπες. Ναι αλλά τις χαρές ανακαλείς εύκολα. Ολότελα. [φίλοι είναι οι μοιρασιές]
Μια νύχτα μετά. Σ'ενα μπαρ. Βλέμματα που λαμπυρίζουν στα σκοτάδια. Μουσικές γνώριμες. Αρχές που ξετυλίγονται. Κουβέντες ουσιαστικές ξεδιπλώνονται αβίαστα. Γνώρισμα παλιό μας. Παλιά μου τέχνη τύπου. Έτσι είναι οι κώδικες. Επικοινωνείς. Έτσι αγαπάς εσύ τελικά. Με σαφήνεια, φίλη μου.
[φίλοι είναι οι κουβέντες]
Δεν χρειάζονται ορισμοί εξ'ορισμού. Καμιά φορά όμως έχεις ανάγκη να χαίρεσαι με μνείες. Είναι ένας τρόπος κι αυτός. Χαράς. Οι φίλοι εν κατακλείδει είναι πολλά περισσότερα απ'όσα μπορεί κανείς ν'απαριθμήσει. Ευτυχώς υπάρχουν για να στο υπενθυμίζουν. Με μιαν ανάστροφη. Την είχες κερδίσει θα σου πει. Και θα χει δίκιο.
[φίλοι είναι τα χαστούκια]
Σχόλια