Δεν παραδίνομαι

Δεν παραδίνομαι
όσο οι άνθρωποι πλέκουν ακόμα τα χέρια μεταξύ τους
όσο οι φωλιές αντέχουν τους αντίξοους χειμώνες
όσο τα χελιδόνια βρίσκουν τον χαμένο δρόμο του γυρισμού
όσο οι έρωτες ξυπνούν με τον ερχομό της άνοιξης

δεν φοβάμαι 
όσο οι σύντροφοι ξορκίζουν το κακό
όσο τα ζευγάρια ανταλάσσουν παθιασμένα φιλιά
όσο οι φίλοι αγαπούν τις αγκαλιές
όσο το γιασεμί μας ξελογιάζει τις ξάστερες νύχτες

δεν παραδίνομαι
όσο τα παιδιά τρέχουν και λαχανιάζουν
όσο οι γενναίοι δεν φοβούνται να σταθούν στην πρώτη γραμμή
όσο οι πλανόδιοι μας χαμογελούν ακόμα
όσο η μάνα ανησυχεί

δεν παραδίνομαι
όσο το χιόνι στολίζει τα άχαρα λιβάδια
όσο η άμμος κυλάει ανάμεσα στα δάχτυλα  μας με λαχτάρα
όσο τα σύννεφα επιμένουν ακόμα να σμίγουν
όσο τα κορίτσια λικνίζουν τους γοφούς τους

δεν φοβάμαι
όσο οι ποιητές βρίσκουν ακόμα τις λέξεις που μας πονάνε
όσο οι μουσική γαληνεύει το κορμί μας
όσο οι χοροί μας κρατούν όρθιους τις νύχτες
όσο η αγάπη ξεφτυλίζει τους ορθολογισμούς

δεν παραδίνομαι
όσο οι κυνικοί υφαίνουν την αλαζονεία τους
όσο οι ιδεαλιστές στραγγίζουν τα σύννεφα
όσο οι δάσκαλοι κλαίνε στις πρωτιές μας
όσο οι άρρωστοι νικούν τον θάνατο

δεν παραδίνομαι και δεν φοβάμαι ρε κτήνη