Επιστολές στην Δηώ

Ευδαίμων είμαι, το ξέρω τώρα, μα δεν θα πεθάνουμε ποτέ. Η ακριβής στιγμή αυτή είναι κορυδαλλός, νερό σγουρό και πικραμύγδαλο,το κάθε κίνημα του χεριού μου αφηγείται μια υπόσχεση:στην Κλεομένους 34 που σου μιλώ, συλλάβισέ με.

Δεν έχω μετακινηθεί, όλα σε με προφτάσανε· Πλούσια μού αφιερώθηκαν καθώς το θερινό φως. Κάμαρή μου, να μεταμορφώνεσαι σε απεριόριστο τοπίο,! τηλέφωνο, κόκκινο κρασί, έλλειμμα ανάμνησης.

 Μόνο το ν' αγαπάς δεν είναι τίποτε. Εύκολα ο ένας διαχέεται στον άλλο. Πρέπει να έχης την αγάπη προσδιορίσει, Σε τόπο και καιρό, με τρόπο, μέχρι τέλους. 

Ηλίας Λάγιος